Mocht je op kitevakantie naar Cumbuco gaan dan moet je zeker ook een bezoekje aan Jericoacoara brengen. Vanaf hier kun je een fantastische downwinder van 45 kilometer naar Tatajuba maken. Voor ons was deze trip één van de tofste die we ooit hebben gedaan.

Het begon al met de reis waarbij we met een grote Toyota Hilux over het strand richting Jeri gingen rijden. Helaas was onze, wel erg macho, chauffeur een beetje enthousiast en dacht hij dat we wel een zeemonding konden oversteken. Al na 1 minuut liep de auto vast en begon te zinken. Telefoons weg, alle kleren nat maar gelukkig lagen de kitesurfspullen en koffers op het dak en konden die gered worden. Echt in de middle of nowhere stonden we dan met alle onze spullen en een in paniek geraakte chauffeur (het bleek niet zijn eigen auto te zijn). 

Na een half uurtje kwam er gelukkig een beachbuggy om ons op te halen en die heeft ons bij een kitespot afgezet.Het waaide hier keihard. Waar de wind in Cumbuco nog mild is, is hij noordelijker echt hard. Anne kon met haar 57 kilo niet meer met een 6 varen dus konden alleen de mannen kiten. Na onze sessie kwamen wij bij toeval vrienden tegen die een dag eerder naar Prea waren gegaan en die we pas later die avond zouden ontmoeten. Na deze toevallige ontmoeting gingen wij door naar Jeri, startpunt van onze downwinder.

4 uur lang springen of waveriden tijdens de downwinder naar Tatajuba!

Je kan het beste een dag van te voren een buggy regelen om je de volgende dag te begeleiden met de downwinder. Je kan niet zelfstandig terug komen dus een buggy heb je echt nodig, daarnaast is het ook handig om wat spullen mee te kunnen nemen zoals water en wat eten.

Toen we de volgende ochtend aankwamen bij het startpunt net voorbij Jeri was er geen wind. De man die ons begeleidde bij de reis vertelde dat we even geduld moest hebben. Vijf minuten later zagen we de wind letterlijk aan komen waaien over het strand en stonden we ineens in 35+ knopen. Je bent ongeveer 4 uur onderweg naar Tatajuba, eindpunt van de downwinder. Onderweg kom je echt van alles tegen, metershoge golven, super vlakke riviermonding  en kleinere golven.

Tijdens de downwinder kom je langs dit fantastische mangroovebos!

Het mooiste stuk was toch wel de lagoon van de riviermonding die aan een mangrove bos ligt. Hier is het water spiegelglad. Het lekkerste bij een downwinder is dat je oneindig kunt springen of waveriden zonder hoogte te hoeven lopen. Mocht je nog niet een hele ervaren kiter zijn dan kan je het beste voorin blijven. Hier kun je lekker spelen in de branding en vlakkere stukken achterin zijn de golven vaak hoger.  Daarnaast kan je altijd stoppen mocht je echt niet meer verder kunnen, ook hiervoor is de buggy geschikt en kun je met de groep meereizen. Wij zijn zelf met een groep van 5 personen gegaan met twee buggies. Je natuurlijk ook met meer of minder mensen gaan. 

Eenmaal aangekomen in Tatajuba zijn er een paar restaurantjes te vinden waarbij je verse vis kan eten op terrasjes in het water. Bij de vraag, mogen wij de menukaart zien, kregen wij de blije reactie dat zijn schaal met vis en schaaldieren de hele menukaart was. De vis was echt heerlijk!! Na twee uurtjes in de buggy waren we weer terug in Jeri. Na een heerlijk diner met cocktail zijn we direct in slaap gevallen.

Author

Write A Comment